ব্ৰেইন ষ্ট্ৰোক আৰু মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ বিষয়ে আমি সকলোৱে শুনিছো। ইয়াৰ ফলত মগজুত তেজ গোট খায় আৰু অক্সিজেন মগজুলৈ যোৱা বন্ধ হয়। যদি সময় থাকোতে ইয়াৰ চিকিৎসা কৰা নহয়, তেতিয়া ব্যক্তি এজনৰ পক্ষাঘাত হ’ব পাৰে আৰু তেওঁ মৃত্যুমুখত পৰিব পাৰে।
আমাৰ শৰীৰৰ যিকোনো অংশত ৰক্তক্ষৰণ হ’ব পাৰে। শৰীৰৰ যিকোনো অংশত আঘাত পালে ৰক্তক্ষৰণ হয়। কিন্তু শৰীৰৰ সকলো অংশৰ দৰে, মগজুতো ৰক্তক্ষৰণ হ’ব পাৰে।
মগজুত ৰক্তক্ষৰণ প্ৰায়ে ৰক্তনলী ফাটি যোৱা, ভাঙি যোৱাৰ ফলত হয়, যাৰ ফলত মগজুত তেজ গোট খায়। এই সমস্যাটো কি জানো আহক।
বিশেষজ্ঞসকলে কি কয়?
দিল্লীৰ এজন স্নায়ুবিশেষজ্ঞ ডাঃ নীৰজে ব্যাখ্যা কৰে যে, মগজুত ৰক্তক্ষৰণ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ষ্ট্ৰোক। যেতিয়া মগজুত তেজ গোট মাৰে, তেতিয়া ই আমাৰ মগজুলৈ অক্সিজেনৰ যোগান বন্ধ কৰি দিয়ে। যদিহে ইয়াক সময়মতে চিকিৎসা কৰা নহয়, তেতিয়া ৰোগীৰ মৃত্যুপৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।
মগজুত ৰক্তক্ষৰণৰ কাৰণ-
ৰক্তনলীবোৰ ভাঙি যোৱা, ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱাৰ ফলত মগজুত ৰক্তক্ষৰণ আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ বহুতো কাৰণ থাকিব পাৰে।
- মূৰৰ আঘাত পোৱা (পৰি যোৱা আঘাত, দুৰ্ঘটনা, ক্ৰীড়াৰ আঘাত ইত্যাদি)
- আপোনাৰ ধমনীত চৰ্বি জমা হোৱা (এথেৰোস্ক্লেৰোচিছ)
- তেজগোট হোৱা
- ৰক্ত নলীৰ বেৰ দুৰ্বল হোৱা (চেৰিব্ৰেল এনিউৰিজম)
- ধমনী আৰু শিৰাৰ মাজৰ সংযোগৰ পৰা তেজ নিগৰি যোৱা (ধমনীবিকৃত বিকৃতি বা এভিএম)
- মস্তিষ্কৰ ধমনীবোৰৰ বেৰৰ ভিতৰত প্ৰ’টিন জমা হোৱা (চেৰিব্ৰেল এমাইলইড এঞ্জিওপেথি)
- মস্তিষ্কৰ টিউমাৰ
ওপৰোক্ত কিছুমান কাৰণত মগজুত ৰক্তক্ষৰণ হ’ব পাৰে, কিন্তু যেতিয়া এনে হয়, শৰীৰত কিছুমান এনে লক্ষণ দেখা দিয়ে, যিবোৰ চিনাক্ত কৰা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। যেনে-
- মুৰৰ বিষ, ওকালি অহা, বমি হোৱা
- জ্ঞান হেৰুওৱা
- মুখ, বাহু বা ভৰিৰ দুৰ্বলতা/জঠৰতা
- দৃষ্টিশক্তি হেৰুওৱা
